System MERA-400

Z MERA 400 wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
MPS-400

MERA-400 to 16-bitowy minikomputer zaprojektowany w Polsce. Produkowany był w latach 1976-1985 w Zakładzie Komputerów Fabryki Mierników i Komputerów ERA w Warszawie, przy ulicy Łopuszańskiej 117/123. W latach 1985-1988 dalszym rozwojem komputera i serwisem istniejących instalacji zajmowało się Przedsiębiorstwo Zagraniczne Amepol. Łącznie wyprodukowano nieco ponad 650 egzemplarzy (656 to najwyższy znany numer seryjny jednostki centralnej wyprodukowanej w roku 1986). MERA-400 jest następcą K-202. Jej projekt uwzględniał łatwość przenoszenia oprogramowania, które powstało dla K-202, przy jednoczesnym usunięciu wad w architekturze poprzednika.

System może być wyposażony w maksymalnie dwa procesory pracujące współbieżnie z wykorzystaniem wspólnej magistrali i wspólnych obszarów pamięci. Procesor operuje na 16-bitowych danych i używa 16-bitowych adresów w ramach pojedynczego segmentu pamięci, pozwalając każdemu procesowi na zaadresowanie 64k słów 16-bitowych. Ilość używanych segmentów pamięci ograniczona jest 4-bitowym rejestrem numeru bloku (NB), dając łączną przestrzeń adresową 1M słów (jednakże ilość pamięci fizycznej używanej przez komputer mogła być większa).

Prędkość procesora MERY-400 nie jest opisana częstotliwością zegara, ponieważ go nie posiada. Jego architektura jest asynchronicznie sekwencyjna, a jedynym miernikiem wydajności jest liczba rozkazów wykonywanych w jednostce czasu. Wynosi ona przeciętnie około 400tys. operacji/sekundę i zależy nie tylko od tego jakie instrukcje są w danej chwili wykonywane, ale również od parametrów układów scalonych zastosowanych do wyprodukowania danego egzemplarza.

Procesor pozwala na obsługę 32 przerwań pogrupowanych w 11 poziomów, a jego lista rozkazów obejmuje 121 pozycji. Wyposażony może być też w dodatkowy Arytmometr Wielokrotnej Precyzji pozwalający wykonywać operacje na liczbach długich 32-bitowych i zmiennopozycyjnych 48-bitowych.

Interfejs systemu jest asynchroniczny, co powoduje, że z łatwością można do niego podłączać urządzenia o różnych parametrach dynamicznych. Tyczy się to zarówno pamięci operacyjnej, jak i urządzeń zewnętrznych. Do systemu można podłączyć 16 kontrolerów wejścia-wyjścia (kanałów), z których każdy może obsługiwać wiele urządzeń: od terminali znakowych, drukarek, czytników i perforatorów taśmy, przez stacje dysków elastycznych, dyski twarde i pamięci taśmowe, po urządzenia automatyki i inne, specjalizowane.

Zastosowania

Inne