SOM+

Z MERA 400 wiki
(Przekierowano z SOM-MERCOMP)
Skocz do: nawigacja, szukaj

SOM+ jest nowoczesnym, odpowiadającym współczesnym standardom światowym systemem operacyjnym na minikomputer MERA-400. W całkowicie nowy sposób rozwiazano obsługę zbiorów dyskowych, zapewniając jednocześnie pełną kompatybilność z SOM-3 oraz pracę z dyskami typu winchester. Starano się w nim pozbyć wszelkich niedogodnośći i błędów zawartych w systemie dostarczanym przez producenta minikomputerów MERA-400 oraz innych wersjach systemu SOM-3. Szczególny nacisk położono na wygodną i szybką obsługę pamięci dyskowych, pracę wielozadaniową, możliwość wykorzystywania dużych pamięci operacyjnych oraz na pracę z procesorami peryferyjnymi i pamięciami masowymi. Autorzy tego systemu uważają za swój poważny sukces pogodzenie nowoczesnego systemu zbiorów z podsystemem we/wy SOM-3.

Podstawowe cechy SOM+:

  • Interpreter komend systemowych z otwartą listą dyrektyw,
  • Wielozadaniowość i wielodostęp,
  • Elastyczne zarządzanie końcówkami,
  • Zarządzanie pamięcią operacyjną (do 1 Msłów),
  • Pełna kompatybilność z SOM-3 FMC,
  • Możliwość współpracy ze wszystkimi urządzeniami peryferyjnymi MERA-400 w tym z procesorami MULTIX i PLIX.

System zbiorów dyskowych

Integralną częścią systemu SOM+ jest system zbiorów dyskowych. System zbiorów posiada wielopoziomową strukturę drzewiastą bez ograniczenia na ilość poziomów. Głównymi pojęciami systemu są katalog (directory) oraz zbiór (file). Elementami katalogu moga być:

  • zbiór,
  • katalog.

Każdy z elementów katalogu identyfikowany jest przez swoją nazwę (max. 14 znaków) oraz przez swój typ (max. 3 znaki). Dla podkatalogów (subdirectory) wprowadzono specjalny typ: ***. Nazwy zbiorów i katalogów na różnych poziomach mogą się powtarzać. Informacje (atrybuty) opisujące zbiór:

  • nazwa,
  • typ,
  • rozmiar,
  • data i czas założenia,
  • klucze ochrony.

Uprowadzono kilko typów standardowych:

  • *** - katalog,
  • SRC - zbiór źródłowy (source),
  • LIB - biblioteka procedur binarnych,
  • BIN - program binarny,
  • FIX - zbiór "pusty" o określonej długości (np. na bazę danych),
  • NCR - makrodyrektywa,
  • SET - spis nazw zbiorów.

Zbiory z typami standardowymi obsługiwane są przez stosowne dyrektywy systemu (np. dyrektywa Edit standardowo odwołuje się do zbiorów o typie SRC). Użytkownik może tworzyć zbiory z innymi typami. W celu umożliwienia łatwgo dostępu do dowolnych zbiorów w różnych bibliotekach wprowadzono pojęcie rozszerzonej nazwy oraz wirtualnego korzenia wszystkich katalogów głównych dostępnych aktualnie w danym procesie użytkowym (zadaniu). Zastosowano w rozszerzonej nazwie zbioru (katalogu) ciąg prefiksowy identyfikujący jednoznacznie zbiór (katalog) w całym drzewie. Pozwala to na łatwe "chodzenie po drzewie" w dół oraz w górę.

W celu zapewnienia ochrony informacji dyskowej przed innymi użytkownikami systemu oraz własną nieostrożnością wprowadzono bogaty system protekcji.

Dostępu do danego katalogu może bronić 6-znakowe hasło. Wprowadzono pojęcie "mojego" poddrzewa tzn. takiego, które wyrasta ze katalogu, który jest w danej chwili aktualny dla użytkownika. Ustalono, że wszystkie gałęzie - podkatalogi (dowolnego poziomu) "mojego" poddrzewa są z tego katalogu dostępne bez podawania ewentualnych haseł. To samo dotyczy ignoracji protekcji dla zbiorów. Zbiory "mojego" poddrzewa są dostępne z poziomu katalogu definiującego "moje" poddrzewo.

Dla zbiorów i katalogów wprowadzono dwie grupy protekcji:

  • protekcję dla operacji z poziomu "mojego" poddrzewa:
    • S - zakaz zmiany zawartości (pisania)
    • D - zakaz usuwania
    • R - zakaz zmiany nazwy
  • protekcję dla operacji z zewnątrz "mojego" poddrzewa (dodatkowo):
    • F - zakaz odczytu
    • L - nie wyświetlanie nazwy

Zbiór jest również nieusuwalny gdy jest przywiązany do niego strumień. O możliwości pisania lub czytania decyduje stan protekcji w chwili przywiązywania stumienia do zbioru.

Źródło: IV Konferencja użytkowników minikomputera MERA-400, oferta handlowa MERCOMP, s. 159-160, Gdańsk 1986